Euro (EUR) – nazwa wspólnej europejskiej waluty wprowadzonej w miejsce waluty krajowej. W formie gotówkowej walutę wprowadzono w 2002 roku. Waluta używana jest w 18 krajach Unii Europejskiej i w 11 krajach nie należących do Unii (Watykanie, Monako, San Marino, Andorze, Kosowie, Czarnogórze) oraz we francuskich posiadłościach na Atlantyku i Oceanie Indyjskim i w brytyjskich bazach wojskowych na Cyprze.
Wraz z obiegiem ponad 751 miliardów, euro jest walutą o najwyższej wartości gotówkowej w świecie. Wszystkie monety mają identyczne rewersy (strona wspólna) z nominałem i mapą Europy. Awersy (strona narodowa) zawierają symbole narodowe (przeważnie nieoficjalne) ustalone przez poszczególne kraje strefy euro. Wszystkie poszczególne nominały banknotów w przeciwieństwie do monet są identyczne po obu stronach.
Frank szwajcarski (CHF) – oficjalna waluta Szwajcarii i Liechtensteinu. 1 frank = 100 centymów. Frank jest jedną z podstawowych walut świata. Do roku 1967 monety były wykonane ze srebra, a od 1968 zaprzestano je wybijać z tego stopu. Banknoty występują w nominałach 10, 20, 50, 100, 200 i 1000 franków. Od kwietnia 2016 do 2019 Szwajcarski Bank Narodowy stopniowo wprowadza do obiegu nowe banknoty utrzymujące wysokie standardy bezpieczeństwa i trudne do sfałszowania.
Funt szterling (GBP) – nieoficjalna nazwa funt brytyjski jest jednostką monetarną Wielkiej Brytanii. 1 funt dzieli się na 100 pensów. Funt oznacza wagę i masę. Żeby nie pomylić dodano do słowa funt nazwę szterling. Pierwszy funt został wprowadzony do obiegu w 1158 roku i był wymienialny na srebro. W 1816 roku zmieniono jego wymienialność na złoto i utrzymano ją do 1914 roku.
Dolar amerykański (USD) oficjalna waluta Stanów Zjednoczonych, Portoryko, Mikronezji, Marianów Północnych, Palau, Wysp Marshalla, Panamy, Ekwadoru (od 2000), Salwadoru (od 2001), Timoru Wschodniego, Zimbabwe (od 2009) oraz Bonaire, Saby i Sint Eustatius od 2011 roku. Jeden dolar amerykański dzieli się na sto centów amerykańskich. Dolarem na początku określano uncję srebra w postaci monety bitej.
Od 1861 roku można używać każdego kiedykolwiek wyemitowanego znaku pieniężnego w USA, jednak banknoty ze starszą datą emisji są rzadko spotykane.
Przez długi czas wartość dolara oparta była na parytecie złota. Z czasem to się zmieniało. W 1973 r. USA całkowicie odeszły od powiązania wartości dolara ze złotem – odtąd dolar stał się walutą płynną
